Dirbach 2020

  Duitsland, Corona, Nederland, Neen?


          Dirbach, Luxemburg

                29 en 30-9, 1-10, 2020


Ja, het gaat dan toch gebeuren, eindelijk. We spreken januari 2020 en bevestigen 3 dagen vissen in Birresborn voor begin mei. We hebben er heel veel zin in Ton, Johan en Sjaak. Tot de corona in maart uitbreekt en we onze visdagen moesten uitstellen, wat een afknapper. Maar niet getreurd de boeking werd omgezet naar eind september want dan zal het toch wel eens over zijn? Het wachten duurde lang en begin september leek het erop dat alles door zou gaan. Tot..............ja hoor, de corona-pleuris brak 1 ½ week voor vertrek wéér uit, wat een ellende zeg want we hadden er na zo’n lange tijd wachten steeds meer zin in. Vanuit Duitsland werd de sessie afgebeld want daar moesten we eerst in quarantaine, getverderrie wat nu? Sjaak kreeg de opdracht van de mannen en hemzelf om dan in Nederland maar iets te zoeken. Alles werd in het werk gesteld om toch maar met z’n 3en te gaan vissen. Forel putten werden bekeken, slaapplaatsen gezocht, financiën vergeleken en mogelijkheden uitgezocht, combi’s bekeken met Oostvoornse meer en putten etc.etc. Totdat Ton met het lumineuze idee komt dat er in Luxemburg misschien wel gevist mocht worden. Sjaak ging op jacht (hij had tenslotte toch nix anders te doen) naar andere vis plekken, en hij kwam uit bij de Sure in Luxemburg. Mocht het, kon het, was er plek, erg ver, welke vergunning, Noord-Holland oranje, oepsie, bellen, mailen, hotel/chalet, Engels/Duits/Frans en dan Sjaak maar op zijn beste mix van talen en Google translate boeken totdat, Yes... Yes....Yes eindelijk gelukt. Een vooralsnog prachtige stek gevonden in Dirbach Luxemburg. Een chalet voor 4 pers. aan het water. Maar we zijn er nog niet want ineens België ging ook op slot, code rood voor Nederland en dat 2 dgn. voor vertrek HET ZAL TOCH NIET ????? De spanning loopt wéér op. Neen je mocht er wel doorheen bleek op de dag voor vertrek. MAAR RUTTE GAAT NOG WAT VERTELLEN op de avond voor vertrek. Wat een zenuwen gedoe zeg. Gelukkig alleen binnenlandse shit, we mochten gaan. Gerust gingen we naar bed maar de adrenaline zat tot in onze adamsappels want je weet maar nooit, dus van slapen kwam bij de mannen net zo weinig als bij mij.

. 

 

Na voor allemaal een slechte nacht slapen, rijden we om 4:45 uur bij Johan vandaan richting Dirbach wat we over ongeveer 5 uurtjes hopen te bereiken als we de gebruikelijke pis, poep en koffie stops hebben gehad. Ton en ik lullen wat af en Johan doet geregeld een Power napp zoals hij dat noemt. Na enkele vertragingen en opstoppingen komen we uiteindelijk bij ons hotel aan. Wat een prachtstek zeg en wat een prachtig helder water je kijkt zo van het bruggetje naar de bodem van de Sure en wat zie ik daar liggen jazeker vis, vis en ik zie mooie vis. Maar eerst ff de dag vergunning halen € 11.50 per dg. want de staats- vergunningen hadden we thuis al via de luxemburgse site aangevraagd. Dat is overigens ook erg goedkoop hoor, € 5.00 voor een week. De laatste dag zouden we naar de grens rivier gaan vissen omdat officieel het seizoen op 30-9 dicht gaat, maar dat is niet zo hoor. Je mag vanaf dan geen forel meer vangen of gericht op vissen en je hebt dan zelfs helemaal geen vergunning meer nodig dan is het vrij vissen blijkt, alleen de staats vergunning is dan nodig voor alle wateren, en die hadden we allebei.Afijn eerst maar de koffers naar het chalet brengen en de hengels z.s.m. optuigen en met een rotgang VISSEN natuurlijk hahahahahahah.................gaan met met een bloedgang..........

Het water heeft een vreemde eigenschap, het heeft een zeer grote aantrekkingkracht op ons, niet alleen wat het beheert (vis) maar ook de wonderbaarlijke schoonheid die het uitoefent op de natuur die het daarmee  creëert maar je moet het wel willen/kunnen zien. Behoedzaam sluipen we op dat doorzichtige spul af en proberen de eerste uren uit wat onze kansen en mogelijkheden zijn om een prachtige vis uit het water te toveren. Het valt niet mee en uit de eerste uren blijkt dat het behoorlijk taai is om de vis te verleiden. Diverse vliegen, leaders in lengte en dikte worden uitgeprobeerd, totdat het uit het niets ineens BENG op de hengel is en na een wild gespartel en geklap in het lage heldere water moet die prachtige eerste forel het opgeven en schuift kalm het visnet in. Rustig wordt de vis onthaakt en gefotograveerd om even later uit onze handen weer voorzichtig in het water te worden teruggezet. Yes, na de eerste zullen er vast meer volgen is onze overtuiging want we krijgen het spelletje hier langzamerhand door. We vermaken ons opperbest en vissen zo de rivier af waar we de mooiste poelen en diepere stukken zeker niet overslaan. Ja, zelfs op 20cm water halen we de mooiste dikke forellen uit de rivier. Voor het hotel borrelt het van de grote forellen die soms als een gek stijgen, juist op de momenten als je er even niet bent natuurlijk.

 Maar als je er net wel staat en je er een droge grote klinkhamer op heb zitten is het soms ineens kedeng vette klap erop en hangen. De slimmere vissen zie je op afsand door het kraakheldere water cruisen onder je vlieg, pakt ie hem wel of pakt ie hem niet, de vis zit er zo dicht onder dat er zich kringen onder de vlieg vormen en het lijkt of ie even aan de vlieg likt om even te proeven en dan ,, mwoo...h” toch maar niet en jou met adrenaline tot in de punten van je oren laten staan johoho... wat is vliegvissen dan toch verwarmend en heb je helemaal geen last van het feit dat je al 1 ½ uur tot dieper dan je navel in het toch wel koude water staat met je gevoelloos geworden benen brrrr.......... Ook spotten we er een hele school kopvoorns hele grote en ook kleinere maar die weten onze vliegen helaas te ontlopen en zijn ons te slim af, helaas. Gezamelijk hebben we met z’n drieën ook wel enkele uurtjes besteed aan het vissen bij de stuw waar de platte stenen super glad waren en heel moeilijk waren te benaderen, maar ja het moest gewoon. We hadden al vis zien springen vóór het stuwtje maar ook onderaan in het bruisende water en die waren niet klein hoor. Alle drie hebben we er vis uit gehaald en ook diverse aanbeten gehad de een natuurlijk een nog grotere misser dan de ander en zo hoort het ook hahaha... Twee dagen lang hebben we ons weten te vermaken op het 3,5 kilometer lange stuk, niet echt groot maar wel mooi om te beleven en te bevissen.

De derde en laatste dag gingen we naar de grensrivier bij Wallendorf richting Dillingen, bij Neie Wee vissen i.v.m. de vergunning, wat achteraf niet hoefde. Wat een mooi water zeg de grens rivier, ook hier was hij weer kraakhelder en fantastisch breed, ik denk we 15/20 mtr. Met fantastische stroomversnellingen en diepe geulen daartussen. Ik stapte vlak bij de auto in het water en pakte de eerste forel binnen 10 min. prachtige knal op de hengel in het behoorlijk stevig stromende kraak heldere water. We konden een heel stuk langs de waterkant wandelen en dus alle mooie stekken die we zagen lekker uitpluizen en enkele van die bijna goudkleurige forellen en zelfs enkel vlagzalmen weten te verleidien om onze schitterende vliegen te grazen te nemen. Maar ja, wie pakt nu eigenijk wie??? Helaas kregen we ’s middags een behoorlijke plens water over ons heen wat een mooie gelegenheid gaf om even de rust te pakken en wat te eten en drinken. Helaas was het na de regen over met de vis, ze deden helemaal nix meer om onbegrijpelijke reden. Tevens kwam het punt van inpakken ook steeds nader, hoe moeilijk dat ook is. Afijn, pakken uit, spullen in de tas, hengels in de kokers en de prachtige herinneringen op onze harde schijf opslaan want de afgelopen dagen waren fantastische gezellige VISdagen met PRACHTIGE VISSEN.